W sprawach dotyczących ustalenia kontaktów z dzieckiem nadrzędnym kryterium każdego rozstrzygnięcia pozostaje dobro małoletniego, a nie interesy, oczekiwania czy emocje rodziców.
Sąd trafnie wskazał, że akcentowanie przez jednego z rodziców wyłącznie własnych praw i potrzeb nie sprzyja budowaniu prawidłowych relacji rodzinnych ani atmosfery współpracy niezbędnej dla właściwej realizacji kontaktów. W sprawach rodzinnych kluczowe znaczenie ma bowiem świadomość, że kontakty rodzica z dzieckiem nie stanowią przywileju dorosłego, lecz służą przede wszystkim zabezpieczeniu potrzeb rozwojowych dziecka.
Dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego, społecznego i psychicznego dziecko potrzebuje obecności oraz zaangażowania obojga rodziców. Rola ojca w procesie wychowawczym i kształtowaniu poczucia bezpieczeństwa dziecka pozostaje nie do przecenienia, a budowanie oraz pielęgnowanie tej więzi powinno odbywać się przy pełnej akceptacji i poszanowaniu ze strony drugiego rodzica.
Cieszy nas kolejne rozstrzygnięcie, w którym sąd po raz kolejny podkreślił, że dobro dziecka wymaga zapewnienia mu realnej możliwości utrzymywania trwałej i wartościowej relacji z obojgiem rodziców.